ที่พักหลวงพระบาง
    ที่พักวังเวียง
    ที่พักปากเซลาวใต้
    ที่พักเวียงจันทน์
    ที่พักเซียงขวาง
    ที่พักปากแบง
    ที่พักเมืองเว้
    ที่พักเมืองดานัง
      แขวงอุดมไซย
      แขวงหัวพัน
      แขวงหลวงน้ำทา
      แขวงพงสาลี
      แขวงบ่อแก้ว
      แขวงบ่อลิคำไซ
      แขวงไซยะบุรี
      แขวงคำม่วน
      แขวงสะหวันนะเขต
      แขวงจำปาสัก
      แขวงเซียงขวาง
      แขวงหลวงพระบาง
      แขวงเวียงจันทน์
      พิพิธภัณฑ์ต็วลซฺแลง
      ที่มาของชื่อพนมเปญ
      ขอมคือชื่อทางวัฒนธรรม
      ประวัติศาสตร์กัมพูชา
      ปราสาทบายน
      ปราสาทนครวัด
      สุดยอดปราสาทที่พลาดไม่ได้
      การเตรียมตัวไปเที่ยว
      เมืองพระตะบอง
      เมืองเสียมเรียบ
สถิติผู้เข้าชม
 ขณะนี้มีผู้เข้าใช้ 13
 ผู้เข้าชมในวันนี้ 1,983
 ผู้เข้าชมทั้งหมด 177,859
  ข้อมูลท่องเที่ยวประเทศลาว
แขวงจำปาสัก
จำนวนผู้เข้าชม 9299 คน
ข้อมูลท่องเที่ยวแขวงจำปาสัก

แขวงจำปาสัก หรือจำปาศักดิ์ (Champasak Province)

ประวัติของแขวงจำปาสัก
สืบสาวได้ถึงอาณาจักรฟูนันและเจนละ ปรากฏวื่อในพงศาวดารเขมรว่า สะมะพูปุระ เมื่ออาณาจักรฟูนันเสื่อมอำนาจ คนลาวย้ายถิ่นฐานเข้ามาสร้างบ้านเรือนกลายเป็นเมืองใหม่นามว่า จำปานะคะบุลีหรือจำปานคร ถึงรัชสมัยเจ้าฟ้างุ่มได้ทรงรวบรวมเมืองต่าง ๆ ของลาวเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันให้ชื่อว่าล้านช้าง มีเมืองหลวงอยู่ที่หลวงพระบาง ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่เวียงจันทน์ อาณาจักรล้านช้างเจริญมาได้ 200 ปีเศษก็เริ่มอ่อนแอ แตกออกเป็น 3 ฝ่าย คือ อาณาจักรหลวงพระบาง อาณาจักรเวียงจันทน์ และอาณาจักรจำปาสักแผ่นดินไทยช่วงนั้นอยู่ในสมัยกรุงธนบุรี เพราะระแวงว่าลาวจะร่วมมือกับพม่าตีขนาบไทย สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจึงโปรดให้เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) ยกทัพไปตี ลาวทั้งสามอาณาจักรตกเป็นของไทยนาน 114 ปี จนถึง พ.ศ. 2436 ไทยต้องยกลาวให้แก่ฝรั่งเศส แต่ครั้นปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝรั่งเศสอ่อนแอ ญี่ปุ่นก็เข้ามาปกครองแทน สิ้นสงครามโลกญี่ปุ่นเป็นฝ่ายแพ้ ทำให้ฝรั่งเศสได้กลับมาครองลาวอีกครั้ง จนถึงสงครามเดียนเบียนฟู พ.ศ. 2497 ฝรั่งเศสแพ้เวียดนามจึงหมดอำนาจในลาวไปอย่างเด็ดขาด เมื่อลาวได้ร่วมกันต่อสู้อย่างแข็งขันจนสหรัฐอเมริกาล่าถอยไป ลาวเปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ ยกเลิกสถาบันเจ้าชีวิต (กษัตริย์) เจ้าชีวิตองค์สุดท้ายแก่งอาณาจักรจำปาสักคือเจ้าบุญอุ้ม จำปาสักเป็นแขวงที่มีแม่น้ำโขงไหลผ่านกลาง พลเมืองประกอบด้วยชาวลาวลุ่ม ชาวภูไท และชาวเขาเผ่าต่างๆ เช่น กะเซ็ง กะตัง กะเต กะตู ละไว ละเวน เง้ สวย ตะฮัง ตะโอย เป็นต้น ชาวเขาเหล่านี้มักอาศัยอยู่ตามที่ราบสูง โดยเฉพาะบริเวณที่ราบสูงบอละเวน

ที่ราบสูงบอละเวน
หรือที่ชาวลาวเรียกว่า พูเพียงบอละเวนเป็นที่ราบสูงทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของแขวงจำปาสัก สาละวัน เชกอง และอัตตะปือ เป็นถิ่นที่มีชาวละเวนอยู่มากที่สุดจนเป็นที่มาของชื่อสมัยอาณานิคมฝรั่งเศส นำกาแฟ ยางพารา และกล้วยเข้ามาปลูกเป็นพืชเศรษฐกิจ พอฝรั่งเศสหมดอำนาจเกิดสงครามเปลี่ยนแปลงการปกครองเรือกสวนถูกทิ้งร้างทรุดโทรม ต่อมาได้รับการฟื้นฟูจนกลายเป็นแหล่งกสิกรรมที่อุดมสมบูรณ์ ผลิตผลที่ขึ้นชื่อคือกาแฟพันธุ์ดี เช่น อาราบิก้า โรบัสต้า เป็นต้น

ปากเซ (Pakse)
เมืองหลวงของแขวง เป็นเมืองที่ฝรั่งเศสสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2448 เพื่อคานอำนาจกับเมืองจำปาสัก (บ้านวัดทุ่ง) ตั้งอยู่ตรงบริเวณที่แม่น้ำโขงกับแม่น้ำโดนไหลมาบรรจบกัน ห่างจากชายแดนไทยที่ช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี 42 กิโลเมตร แผนผังเมืองปากเซมีถนนตัดกันเป็นตารางสี่เหลี่ยม เดินเที่ยวชมสถานที่สำคัญในตัวเมืองได้ภายในวันเดียว

สถานที่ท่องเที่ยว 
ตลาดเก่า :  ตั้งอยู่กลางเมือง เป็นแหล่งจำหน่ายพืชผัก ผลไม้ อาหารต่าง ๆ และผ้าทอพื้นเมือง

วัดหลวง  :  สร้างเมื่อพ.ศ. 2478 เป็นที่ตั้งสถูปบรรจุพระอัฐิของเจ้านายในราชวงศ์จำปาสักหลายองค์ เรียงรายรอบวัด และเจดีย์เก็บกระดูกของท่านกระต่าย โดนสะโสลิด อดีตนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลอนุรักษ์นิยม ผู้เป็นกำลังสำคัญในการต่อต้านคอมมิวนิสต์

วัดถ้ำไฟ  :  อยู่ใกล้กับโรงแรมจำปาสักพาเลซ วัดนี้เรียกอีกชื่อว่า วัดพระบาทเพราะรอยพระพุทธบาทภายในวัด

วัดพูงอย :  เป็นวัดที่เข้าถึงได้เฉพาะทางน้ำ ตั้งอยู่บนเขาทางใต้ปากเซไป 12 กิโลเมตร ก่อตั้งโดยอาจารย์บุญมา ศิษย์พระอาจารย์มั่น ปัจจุบันอาจารย์บุญมาละสังขารแล้ว แต่ทางวัดได้บรรจุอัฐิของท่านไว้ในเจดีย์และจัดงานนมัสการเป็นประจำทุกปี ระหว่างเดือนมีนาคม – เมษายน

ตาดฟาน :  หรือน้ำตกตาดฟาน (ตาด แปลว่า น้ำตก) ที่เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดของลาว (120 เมตร) มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า น้ำตกดงหัวสาว ทางเข้าน้ำตกอยู่ที่หลักกิโลเมตร 28 บน ทางหลวงหมายเลข 23 เกิดจากการไหลรวมกันของน้ำจากภูเขา 2 แห่ง ทั่งบริเวณนี้มีป่าไม้สมบูรณ์ให้ได้ชื่นชม

ตาดเลาะ : น้ำตกสูงเพียง 10 เมตร แต่กว้างมาก ฐานน้ำตกเป็นแอ่งกว้างใหญ่ว่านน้ำเล่นได้ ล้อมรอบด้วยป่าไม้เขียวชอุ่ม บริเวณน้ำตกมีที่พักหลายแห่ง อาทิ ตาดเลาะรีสอร์ทโทรสาร 31-212949 มีห้องอาหารและบริการขี่ช้าง ล่องไพร เฮือนมิตรภาพลาว-ไทย หรือบ้านเขียว และเฮือนพักสายประเสิด

ตาดผาส้วม : น้ำตกตาดผาส้วม คำว่า “ส่วม” ของลาวหมายถึง ห้องหอของเจ้าบ่าว – เจ้าสาว มีน้ำไหลตลอดทั้งปี และมีธรรมชาติป่าไม้ที่สมบูรณ์ให้ชุ่มชื่น ชมความงามของน้ำตก  ท่ามกลางแท่งหินผาขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเป็นแท่ง ๆ ดูแปลกตา ราวกับถูกนำมาเรียงตกแต่งไว้เป็นห้องนอนสวยงามอลังการ ซึ่งเรียกว่า ถ้ำบิดามาเจียง (ชาย) และ น้ำตกขนาดเล็กที่เรียกว่า ตาดมะแงว (หญิง)

จำปาสัก (Champasak)
อยู่ห่างจากปากเซ 30 กิโลเมตร อดีตคือศูนย์กลางการปกครองของแขวง และเป็นที่ประทับของราชวงศ์สายจำปาสัก เมื่อฝรั่งเศสตั้งปากเซเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ จำปาสักกลายเป็นเมืองเล็กที่เงียบสงบ ถนนหนทางในเมืองส่วนใหญ่ เป็นลูงรัง ร่มรื่นด้วยทิวไม้ใหญ่ สถานที่ท่องเที่ยวในตัวเมืองมีเพียง วัดทอง ซึ่งเป็นวัดประจำราชวงศ์และเป็นที่ตั้งเจดีย์บรรจุพระอัฐิ ของพระเจ้ายุทธิธรรม เจ้าราชดนัย เจ้าบุญอุ้ม และเจ้าชายเจ้าหญิงสายราชวงศ์จำปาสักหลายพระองค์ ห่างตัวเมืองไปประมาณ 8 กิโลเมตร มีวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงชื่อ วัดพุทธวนาราม หรือวัดเมืองกาง เป็นวัดที่มีศิลปกรรมลาวไทย พม่า และฝรั่งเศส ที่ผสมกันอย่างกลมกลืน

การเดินทาง
รถสองแถวจากปากเซไป จำปาสัก มีวันละ 3 เที่ยว ออกเวลา 09.00 – 11.00 และ 13.00 น. เรือข้ามฟาก จากบ้านเมืองฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโขง – บ้านผาผิ่น ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำโขง (เหนือจำปาสัก 3 กิโลเมตร) บริการตลอดทั้งวัน

วัดพูจำปาสัก : หรือปราสาทหินวัดพู เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่สำคัญที่สุดในจำปาสัก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ตั้งอยู่บนเนินเขาพูป่าสัก หรือ พูควย ห่างจากตัวเมืองไป 9 กิโลเมตร เป็นเทวสถานของขอมคล้ายกับเขาพระวิหาร สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 12 สมัยพระเจ้ามเหนทรวรมัน เพื่อใช้เป็นสถานที่บูชาเทพเจ้าและประกอบพิธีทางศาสนาตามลัทธิพราหมณ์ – ฮินดู ต่อมาลาวได้รับพุทธศาสนาเข้ามาในประเทศเทวสถานแห่งนี้จึงเปลี่ยนเป็นวัดพุทธศาสนานิกายเถรวาท

อำเมือง  : ซากวัดขอมโบราณสร้างในสมัยพระเจ้ายโสวรมันที่ 1 ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 14 อยู่ตรงข้ามฝั่งแม่น้ำวัดพู

บ้านผาโพ : อยู่ห่างจากจำปาสักไปทางตะวันออก 27 กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านชาวส่วยที่ยังใช้ช้างช่วยงานเกษตร

เกียดยง :  ไม่ไกลจากบ้านผาโพ มีบริการขี่ช้างเที่ยวพูอาสา แวะชมลานหินโบราณ

สี่พันดอน (Si Phan Don)
แม่น้ำโขงช่วงใกล้เขตแดนกัมพูชามีขนาดกว้าง 10 -12 กิโลเมตร กลางลำน้ำเต็มไปด้วยเกาะและแก่งหินขนาดต่าง ๆ ถึง 4,000 เกาะ เป็นที่มาของชื่อสี่พันดอน คำว่าดอนในภาษาลาวหมายถึงเนินดินที่ผุดขึ้นในแม่น้ำแบะมีน้ำล้อมรอบ ในจำนวนสี่พันดอนนี้ ดอนที่ใหญ่ที่สุดคือดอนโขง

ดอนโขง หรือเมืองโขง
กว้าง 6 กิโลเมตร ยาว 12 กิโลเมตร เป็นบ้านเกิดของท่านคำไต สีพันดอน อดีตประธานประเทศลาว นับว่าเมืองที่มีขนาดใหญ่และมีความเจริญด้วยระบบโครงสร้างพื้นฐาน ถนน ไฟฟ้า และประปาที่สมบูรณ์มีแม่น้ำโขงล้อมรอบ มีโรงแรมและเกสต์เฮาส์เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะวิลล่าแบบฝรั่งเศสหลายแห่ง สถานที่น่าสนใจได้แก่ วัดพวงแก้วมีพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ วัดจอมทอง วัดเก่าแก่ที่สุดของดอนโขง สร้างในสมัยเจ้าอนุวงศ์

ดอนคอน
เป็นดอนขนาดรองลงมา กว้าง 4.5 กิโลเมตร ยาว 5 กิโลเมตร ประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน มีที่พักทั้งวิลล่าเก่าสมัยอาณานิคม และเรือนฝาไม้ ไผ่ขัดแตะ หลังคามุงหญ้าฟางแบบหลังเดี่ยว และเรือนแถว ห่างจากหมูบ้านไป 2 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของน้ำตกหลี่ผี

น้ำตกหลี่ผี หรือตาดสมพะมิต 
เป้นน้ำตกกลางลำน้ำโขง เกิดจากพื้นแม่น้ำโขงยุบตัวลงเป็นโตรกผาสูง 15-20 เมตร ทำให้น้ำโขงไหลตกลงมาเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก ชื่อหลี่ผี มาจากคำว่า หลี่ คือเครื่องมือจับปลาชนิดหนึ่งคล้ายลอบ และผีก้คือศพคนตายที่ไหลตามน้ำ และถูกพัดพามาติดหลี่จับปลาของชาวบ้านที่มีอยู่มากมายบริเวณนี้ 

ยังมีสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างที่หาชมได้ยาก คือโลมาน้ำจืด หรือโลมาอิรวะดี บริเวณใต้น้ำตกหลี่ผี โดยที่โลมาอิระวดีในประเทศลาวพบเพียง 2 แห่ง คือ แม่น้ำเซกอง แขวงอัตตะปือ และแม่น้ำโขง

หมายเหตุ : โลมาอิระวดี หรือโลมาหัวบาตร คนลาวเรียกว่า ปลาข่า เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่หายาก อาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำจืดและน้ำเค็มลักษณะปลาข่า ลำตัวสีดำ หัวกลมทุยไม่มีจงอย ลำคอใหญ่บืดหยุ่นได้ ผิวหนังหนาและลื่นด้วยไขมัน มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ชาวท้องถิ่นแถบชายแดนลาว – กัมพูชา เชื่อว่าปลาข่าคือมนุษย์กลับชาติมาเกิด มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับปลาข่าช่วยชีวิตชาวบ้านและช่วยชาวประมงจับปลา จึงไม่มีการจับปลาชนิดน้ำไม่ว่าเป็นอาหารหรือกีฬา ช่วงสงครามล้างเผ่าพันธุ์ในกัมพูชาประมาณพ.ศ. 2510 เศษ ๆ ทหารเขมรล่าปลาข่าจำนวนมากเพื่อเอาไขมันเลวร้ายยิ่งขึ้นเมื่อมีการใช้ระเบิดจับปลาในทะเลสาบของเขมร แรงระเบิดรุนแรงมาถึงแม่น้ำโขง จำนวนปลาข่าที่เหลือน้อยยิ่งลดลงไปอีกจนแทบสูญพันธุ์ ปัจจุบันทางการไทยเสนอให้โลมาอิระวดีเป็นสัตว์สงวนแล้ว

ดอนเด็ด 
เป็นเกาะเล็ก ๆ ทางตอนเหนือของดอนคอน สมัยฝรั่งเศสยึดครองอินโดจีนจำเป็นต้องขนส่งสินค้าและสิ่งของต่าง ๆ ขึ้นไปทางตอนกลางประเทศแต่ติดขัดเกาะแก่งขนาดใหญ่ทำให้เรือสินค้าไม่สามารถแล่นผ่านไปได้ จึงได้สร้างท่าเรือและทางรถไฟบนดอนคอน พอเรือแล่นมาถึงบริเวณสี่พันดอนก็จอดเรือไว้ที่ดอนคอน ขนถ่ายสินค้าจากเรือไปทางรถไฟจากหัวดอนไปท้ายดอนแล้วขนสินค้าลงเรือใหม่ ทางรถไฟสายนี้ปัจจุบันยังคงมีซากหลงเหลืออยู่ให้เห็น รวมทั้งหัวรถจักรไอน้ำที่ใช้ในสมัยนั้น

แหล่งเยือนชานเมือง
บ้านสะพาย และดอนโค  : บ้านสะพายอยู่ห่างจากปากเซ 15 กิโลเมตร เป็นแหล่งทอผ้าฝ้ายและผ้าไหมขึ้นชื่อ เช่นเดียวกับคอนโด หมู่บ้านบนเกาะกลางแม่น้ำโขง ที่สามารถเลือกซื้อหาได้จากกี่ใต้ถุนบ้าน สินค้าสำคัญของแขวงจำปาสัก นอกจากไม้ กาแฟ ชา หวาย และกระวาน ยังมีผ้าฝ้ายและผ้าไหมมัดหมี่ย้อมสีธรรมชาติ 

 

ข้อมูลท่องเที่ยวประเทศลาว
- รถโดยสาร เลย-หลวงพระบาง เปิดแล้ว!!
- 8 เหตุผลที่ต่างชาติรักประเทศลาว
- ลาวแห่พระบางรอบเมือง อัญเชิญประดิษฐานที่หอแห่งใหม่
- เปิดแล้ว!! บขส ให้บริการ รถโดยสารระหว่างประเทศ เชียงราย-เชียงของ-บ่อแก้ว
- โครงการก่อสร้างเขื่อน น้ำอู 2 ที่ หลวงพระบาง
- การบินไทยสไมล์ เตรียมพร้อมเปิด บินตรง สู่ หลวงพระบาง
- เส้นทาง หมายเลข 13 เหนือ ในเมืองลาว
- ดูหนัง สะบายดี หลวงพระบาง ภาค 1 อนันดา-คำลี่
- เที่ยวด่านห้วยโกร๋น จากน่าน สู่ เมืองหลวงพระบาง
- ปฎิทิน เบียลาว 2014
ดูทั้งหมด

  ทัวร์ลาว   ทัวร์เวียดนาม   ทัวร์สิบสองปันนา คุนหมิง   ทัวร์จีน
แอลทูบี ทราเวล ใบประกอบธุรกิจนำเที่ยว เลขที่ 51/00600
สาขา 1 ที่ตั้ง 205 หมู่ 1 ต.บ้านเกาะ ซอย 17 ถนน สุรนารายณ์ อ.เมือง นครราชสีมา 30000
สาขา 2 ที่ตั้ง 9 หมู่ 1 ต.คำเขื่อนแก้ว อ.สิรินธร อุบลราชธานี 34350
Engine by MAKEWEBEASY